Ερωτήσεις Διεθνούς Δικαίου

1.       Ποια η σχέση διεθνούς έννομης τάξης και εσωτερικής;

2.       Σε ποιες περιπτώσεις καταργείται ένα σύνταγμα; Υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις;

3.       Σε περίπτωση ισχύος πλειόνων κανόνων διεθνούς δικαίου ισχυρών για μια και ίδια ή όμοια περίπτωση ποιοί υπερισχύουν;

4.       Αν ένα σύνταγμα καθίσταται ανενεργό, τι πρέπει να επακολουθεί;

5.       Ποια είναι η ιστορική πορεία του συγκριτικού και διεθνούς δικαίου σε σχέση με το ζήτημα της φύσης , ποσότητας, ποιότητας , έντασης και έκτασης των ποινών; (παρακαλώ να απαντηθεί σε 2-3 παραγράφους).

(Παρακαλούμε να επιλέξετε δύο θέματα από τα πέντε. Επιτρέπεται και η απάντηση σε όλα τα θέματα, εφόσον είναι ακριβείς).

 

Δημήτρης Κιούκιας, 16/4/13 (ελπίζουμε με τις ερωτήσεις μας να συμβάλλουμε σε ένα διάλογο. Ενδέχεται να επανέλθουμε με νέα σειρά ερωτήσεων, αν δούμε ότι η πρώτη έχει κάποια σημασία. Παρακαλούμε να μην παρερμηνευτεί το εξεταστικό στυλ των  ερωτήσεων, υποβάλλεται έτσι για προβληματισμό και των σπουδαστών).

Άκου ρε φίλε

Ο μάγκαsh που’ χει για πάρτη του το μαντείο των Δελφών, ούτε λέει, ούτε κρύβει, γουστάρει μόνο να σημαίνει.

Να ελπίζεις και να ζητάς το ανέλπιστο, φίλε μου.

Μην τη ψάχνεις, το σοφό είναι χωρισμένο απ’ όλα.

Κοίτα να δειsh, η φύση γουστάρει να τη κάνει, να κρύβεται («φύσις κρύπτεσθαι φιλεί»).

O ήλιος κανονίζει τις εποχές και τα τοιαύτα, αλλά βρίσκει το μάστορή του από τις Ερινύες, έτσι και τη κάνει να ξεπεράσει τα μέτρα του.

Κάτσε καλά και γράφε: τον κόσμο αυτό που μπανίζεις έτσι ωραία κι όμορφα, δεν τον έκανες ούτε συ, ούτε καν οι θεοί, υπήρχε από μόνος του, αλλά ο θεός άμα λάχει τα παίρνει όλα και φεύγει, κι ο πιο μόρτης άνθρωπος πίθηκος του φαίνεται.

Κάτι έκανες που μπήκες στο ποτάμι. Δώσε βάση: τα νερά κυλάνε κι αλλάζουνε, δε σε ρωτάνε και δεν τόχεις πάρει χαμπάρι.

(αποσπάσματα του Ηράκλειτου σε απόδοση νεοελληνικής αργκώ, ένας λαϊκός αριστοκρατισμός από κάποιον που φαίνεται ότι ήταν «μπαϊλντισμένος». Παρόμοιο πνεύμα συναντάμε και στο Διογένη. Δ. Κιούκιας, copyright 20 Mαρτίου 2013. Η προσπάθεια που κάνουμε είναι να αναδείξουμε ένα φιλοσοφικό σκωπτικό πνεύμα και ευχόμαστε έτσι ν’ αντιμετωπιστεί. Η ξενική κατάληξη θέλει να αποδώσει το παχύ σίγμα, κατά τη προφορά που ακούμε εδώ σήμερα μερικές φορές).

Useful antique

Within the light

a marble statue standing by
A child’s archaic smile
No thoughts about truth or lie.

 

Be nice, good, coherent,

Lie don’t tell

The ten commandments look at.

 

In the chapel’s apex

Ascending by proper devices
Angels and Madonnas drawing
Guilty made to feeling.

 

With honour to Thermopiles
Those who fell and monuments
Pausing a little with admiration

For the hero in panoply.

 

In the round market now

The hero’s twisting
Magicians are around
Languages buying and selling.

 

It’s odd to stay out
Language without
The game without you
Bad trade without you.

 

The panoply is of no use
The arrow found Achilles’ heel
Not the name of this game
A funny castle is your build.

 

How many statues didn’t fall
Amid this modern maelstrom?
How many museums aren’t filled
With so fine sorrow indeed?

Leave the market

And when here and there you they take
If something useful you wish to be
Show that smile which is not
Supposed to know
About virtue and malice
And Troy in a state of siege.

 

(απόδοση στα αγγλικά ενός ποιητικού που είχαμε δημοσιεύσει το 2002, 11/2011, Δ. Κιούκιας)

 

Τα σπίτια

Επιλογή από την ποιητική συλλογή "Κούρος προς χρήσιν" προς χάριν γνωριμίας και με την υπενθύμιση ότι ο ποιητικός λόγος δεν δεσμεύεται κατ' ανάγκην από το "κοινωνικώς ορθό", ούτε λαμβάνεται κατα γράμμα.

Μερικές εξηγήσεις για την υφαρπαγή

Μερικές εξηγήσεις για την υφαρπαγή των δημοκρατικών συστημάτων εκ των ενόντων, την θεατροκρατία, το mob rule και άλλες μορφές βίας έχω την εντύπωση ότι έχουν παρασχεθεί σε έργο που έχουμε παραθέσει πέρυσι, με τίτλο «Η τραγική περίμετρος της προόδου». Ο προβληματισμός έχει συνεχιστεί έκτοτε με άλλες συγγραφικές ευκαιρίες.

Με την ευκαιρία θα θέλαμε να επισημάνουμε πως ή έμμεση ή άμεση λογοκρισία, στην οποία φυσικά συμπεριλαμβάνεται η μη δημοσίευση, δηλαδή η καθολική λογοκρισία, δεν ταιριάζει στην εποχή μας. Προτιμώμενη είναι η βιβλιοκριτική. Η επισήμανση αφορά και ιδιωτικούς φορείς.

Eντύπωση

Η αυξημένη συνδεσιμότητα είναι σαν να ανακατεύουμε τον ερχόμενο.