Δια της παρομοίωσης και ποιάς;

Σε ένα παιχνίδι συζήτησης ελλειπτικού χαρακτήρα, που, ας υποθέσουμε, δεν πρέπει να αναφέρονται ανοικτά οι παρόντες, αρκετά γνωστό σε μερικές παρέες, συχνά χρησιμοποιούνται οι παρομοιώσεις, κάπως όπως "δύο κρίκια ένα τάλιρο".
Άλλες φορές πέφτουμε μέσα, άλλοτε, το πιο συχνά, μας κερδίζει το
μπουκάλι. Επειδή η πλήρης ταυτότητα με το στόμιο θέλει αρκετή επιδεξιότητα και δε φτάνει η θολή ομοιότητα στο σημάδι.

Δ. Κιούκιας


Y.Γ. έβαλα λίγα κρίκια, γιατί πέρασε ο καιρός.

H αποτυχία της καθ'ημάς παγκοσμιοποίησης

Κρίνοντας από τα αποτελέσματα που έχει παράγει τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε την αποτυχία

του παγκόσμιου συστήματος να εξασφαλίσει βιώσιμη ζωή για τους κατοίκους αυτού του πλανήτη

και όχι άλλου, όπως ο Κρόνος. Φαίνεται ότι και ο Δίας απέτυχε.

Μακεδονικό

Το Μακεδονικό ζήτημα έχει τώρα βέβαια περάσει σε δεύτερη μοίρα και είναι φυσικό. 
Πάντως είχαμε από το 1995 ασχοληθεί κι εμείς, ως κοινοί άνθρωποι των γραμμάτων και 
έλκοντας την καταγωγή από επίσης άνθρωπο με τέτοια διττή ιδιότητα, ίσως και κάτι παραπάνω.
Σκεφτόμασταν αργότερα ότι το ζήτημα, εκτός από διπλωματικό, ήταν και ευρύτερης παιδείας.
Σε δύο εργασίες μας (1995, 2006) είχαμε ψελλίσει μερικά λόγια, περισσότερο γιατί βλέπαμε ότι
δεν προσφερόταν σε ανοικτές τοποθετήσεις-είχε αναγορευτεί σε διεθνές ζήτημα.
Ίσως στο μέλλον, όταν άλλα διεθνή ζητήματα έχουν επιλυθεί, να μπορέσουμε να επανέλθουμε, έτσι για χάρη της ιστορίας και των ιστορικών ερευνητών.
Ελπίζουμε τότε να προσθέσουμε κάτι ακόμα χρήσιμο, ανεξάρτητα από το που έχουμε γεννηθεί και μεγαλώσει. Γιατί αυτά που θεωρούμε δικά μας πλέον δεν θα είναι και τόσο. 

Δ. Κιούκιας

Εθεώρησαν εαυτούς διδασκάλους, επειδή έκαναν ερωτήσεις.
Εκείνους που απαντούσαν τους εθεώρησαν μαθητές.

Από ελληνική ταινία

Δώσ' του πατέρα, δώσ' του κι άλλα. Βάλε κάτι παραπάνω!

Το κρυφό

Πιστεύουμε, σαν πολιτισμός, ότι το κρυφό είναι καταπληκτικό.
Την ίδια στιγμή παλεύουμε να το φέρουμε στο φως.

Δ. Κιούκιας

Σύνταγμα και κυριαρχία

Το Σύνταγμα είναι το Κράτος, εν πάση περιπτώσει το Σύνταγμα προσδιορίζει το Κράτος.
Προκύπτει ότι εκεί που υπερισχύουν διεθνείς κανόνες του Συντάγματος εκεί απόλλυται η εθνική κυριαρχία. 
Υπό αυτή την έννοια θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι οι ανώτεροι κανόνες δικαίου προέρχονται από ένα υπερ-κράτος, εκτός κι αν απλά θεωρήσουμε οικειοθελή την παραχώρηση  κυριαρχίας, π.χ. λόγω της υπογραφής διεθνών συνθηκών.
Οπωσδήποτε πάντως οι κανόνες αυτοί θα διέπονται από διεθνές δίκαιο, όχι από κρατικό, αφού δεν υπάρχει Σύνταγμα.

Δημήτρης Κιούκιας