“Mεταρρύθμιση»

Έχουμε την εντύπωση ότι ο όρος μεταρρύθμιση δεν αναφέρεται σε απλή ποσοτική μεταβολή, αλλά και σε ποιοτική.

Π.χ. η θρησκευτική «Μεταρρύθμιση» εισήγαγε ορισμένες αλλαγές στάσης και τελετουργίες απέναντι στο Θείο. Το ότι δεν κατάργησε βασικά άρθρα πίστης είναι που την διατήρησε βέβαια στο επίπεδο της μεταρρύθμισης.

Αυτή η αλλαγή στάσης χωρίς θεμελιακή 180 o μεταβολή βρίσκεται κατα κύριο λόγο στον πυρήνα της έννοιας «μεταρρύθμιση».

Στα πολιτικο-οικονομικά μια οποιαδήποτε αλλαγή προς την αύξηση ή τη μείωση δεν πείθει ότι συνιστά μεταρρύθμιση. Μόνο αν η ποσοτική μεταβολή είναι τέτοιας κλίμακας ώστε να επηρεάζει, αν και όχι ραγδαία, την ποιότητα του πράγματος- κατα τη λογική του Αριστοτέλη- μπορούμε να μιλάμε για μεταρρύθμιση. Π.χ. μπορείς να έχεις ένα τόσο υπερμεγέθες ή τόσο ισχνό κράτος που να αλλάζει βασικές ισορροπίες σε μια χώρα.

Η απλή λοιπόν αύξηση των κρατικών εσόδων, από μια μάλιστα- και μονότονα πηγή, δεν συνιστά μεταρρύθμιση.

Όταν βέβαια η ποσοτική μεταφορά είναι τεράστιας κλίμακας και μπορεί να επηρεαστεί, δηλαδή μεταβληθεί, η έννοια του κράτους, ραγδαία, τότε πράγματι μπορούμε να μιλάμε για μεταρρύθμιση, αν όχι για επανάσταση (έννοια που παραπέμπει σε θεμελιώδη αλλά και βίαια-ραγδαία-ταχύτατη συνήθως μεταβολή).

Τέλος, αν είναι να χαρακτηρίζουμε μια πολιτική σωστά, καλό θα είναι να την εντάσσουμε στην κατάλληλη κατηγορία (-ες), όχι μόνο με κριτήριο τον διακηρυγμένο σκοπό της, αλλά και εκ των αποτελεσμάτων της. Έτσι, μια πολιτική  μπορεί να μην είναι μόνο μεταρρυθμιστική ως πρός το κράτος, αλλά και εισοδηματική.

Του

 

Δημήτρη Κιούκια

Eνημέρωση δημοσίευσης

Μπορεί κανείς να κατεβάσει τη μελέτη μας "Political Means and Political Liberalism as 'Basic Law...'" από το ακόλουθο Journal:

Journal of Modern Education Review (ISSN 2155-7993), USA.

Tόμος/τεύχος δημοσίευσης: 11/2016.

Ευχαριστώ,

Δημήτρης Κιούκιας/Dimitris Kioukias.

Οι διασταυρώσεις

Αναλογιζόμενος κανείς τη σχέση που μπορεί να έχει η δημόσια πολιτική επικοινωνία με τη σκέψη, κοινωνική, φιλοσοφική,

βλέπει ότι η πρώτη μοιάζει (πράγματι) με οδήγηση σε αυτοκινητόδρομο-απαγορεύονται οι επαφές, διασταυρώσεις και συγκρούσεις,

ενώ στη δεύτερη σχεδόν επιβάλλονται.

Του

Δημήτρη Κιούκια

Ηλιοκαμένοι

Καλές διακοπές

και όπως έγραψε ένας από τους εθνικούς μας ποιητές,

ο Οδυσσέας Ελύτης:

«Να πατήσουμε στη Πολιτική, την Κοινωνιολογία ...κτλ. ηλιοκαμένοι μ’ ένα σκέτο άσπρο πουκάμισο».

(Καλές διακοπές και στο ΔΕΟ24).

Δημήτρης Κ. Κιούκιας

H (λογική και ηθική) παραδοχή

Η παραδοχή είναι το τείχωμα

στην πόρτα της Πανδώρας,

σε μια περιοχή που δεν κτίζεις με τα υλικά των άλλων,

χωρίς να τους ρωτήσεις.

Δεν κάνεις δηλαδή κατάληψη.

Νομίζω ότι αν το ξεχάσεις αυτό,

διαγράφεις τα καλύτερα μνημεία του πολιτισμού

και επιλέγεις έναν από τους καλύτερους τρόπους βανδαλισμού.

Συγγραφέας: Δημήτρης Κιούκιας.

Τα τραπουλόχαρτα

Επειδή οι μεγάλοι σκοποί (π.χ. οι ιδεολογίες του παρελθόντος) δεν επιδιώκονται (τουλάχιστον ανοικτά) σήμερα, το ρίξαμε στα «μέσα». Ή βάζουμε τέτοιους σκοπούς που να παίζουν το μεγαλύτερο ρόλο τα μέσα. Θα έχουμε υπόψη μας βέβαια ότι συχνά οι παρέες παίζουν άσκοπα, έτσι με λίγα τραπουλόχαρτα.

Δημήτρης Κιούκιας

To υπονοούμενο

Ενώ δεν θέλουμε να καλλιεργούμε την έμμεση προσβολή μπροστά στ' αυτιά ευπαθών ομάδων ή ειδικών κατηγοριών, την καλλιεργούμε με πάθος στις υπόλοιπες κατηγορίες ανθρώπων. 

Έπειτα αξιώνουμε να μην υπάρχει θυμός. Την ίδια στιγμή βάζουμε μπρός τα social media.

Επεκτείνοντας: Μοιάζει η κοινωνία αυτή να έχει χάσει το συγχρονισμό της, να μην έχει καλούς σκοπούς, καθώς βασίζεται σε μια banalite των "έξυπνων μέσων". 
Δεν είναι όμως καθόλου έξυπνο να εξισώνονται όλες οι πολιτικές δυνάμεις μέσα από τα ίδια μέσα. Η ηθική σταυροφορία θα γίνει μια πολύ ωραία κωμωδία.

(Για τα μέσα που χρησιμοποιούμε θα μιλήσουμε και πάλι προσεχώς. Για τη μεταμφίεση σχέσεων βλ. στη μελέτη μας του 2016, "Επιδιώκοντας αυθεντικότερες νουβέλες...", Research Gate, Kioukias).

Δ. Κιούκιας